“Asıl sorun büyümek değil ki, büyürken unuttuklarımız.” Büyürken silinirmiş çocukluğumuzun anıları , arkadaşlıklar, düştüğümüzde dizimizde ki acı, anne yemeğinin kokusu, salçalı ekmeğin tadı, Bayram gecesi yeni kıyafetler başucumuzda uykuya dalmanın huzuru, inşaat kumunun arasında parlayan kili bulmanın mutluluğu… Küçük Prens ( Le petit prince ) Küçük bir çocuğa verilebilecek en güzel hediyedir, kitaplığımın en değerlisidir ve...
Buzdolabı! evimizde ki bebek kutsalı. Gün onun önünde başlar, bazen içindeki raflara kadar iner ve nihayet zaman zaman önünde uyuklamalarla tamamlanır. “Duru lütfen dolabı açıp durma” sözüm hırçın bir ” üf anne yee! sn ztn n anlrsnk yaa ” anlamına gelen, kapağını çarparak kapatma ile kesiliverir. Hayır elime bir liste tutuşturup “anni bak bunlar kalmış...
İşten yorgun argın eve döndüğümde reklamlarda ki gibi evde futbol oynayan bir anne olmak mümkün olmuyor ne yazık ki. O enerjiyi bulmak bir yana evde futbol mu oynanırmış? Peh. Gerçek hayatta olay şöyle gelişiyor: Kapıyı açtığında içeriden cılız ama coşkulu bir ses yükseliyor -anneeeee annedim delmiş ( Duru şimdilik pelte )
…Ve hiko, günlerden bir gün annesinin ona yaptığı çorba ile mest olur. Biraz karışık görünümlü gözü yoran bir tipi olsa da tadı enfestir. Hiko usulca bir tabak daha ister, sonra bir tabak daha… ve ardından ekler; Sanırım sonraki yemeği yiyemeyeceğim. Annesi kızar hiko’ya. Aferim kızım çok güzel oldu böyle der. Güzel olmuştur hiko’ya göre de....
Yaz boyu instagram tatil fotoğraflarını beğenmekten telefonuma kum kaçtı diye yazalı çok zaman geçmeden biz de başkalarının telefonuna kum kaçırtan bir tatile çıktık. Bebekle gidilebilecek, bizim tatile değil de tatilin bize uyacağı huzur dolu yemyeşil bir yer hayal ediyorduk. Beş yıldızlı oteller evimizde asla bulayacağımız konforu sunuyordu elbet ama kafamızdaki tatil fikrine de ters düşüyorlardı. Gideceğimiz...
