Bahar piknikleri "şöyle bir toplaşsak da mis gibi bir kuzu çevirsek ne güzel olur" hayali ile başlar. Aman ne uğraşacağız odunuyla , çevirmesiyle, servisi, salatasıyla dedikten sonra tavuk kanadı da yeterdi zaten ile devam eder. ÇOBAN Kuzu Çevirme hayali gerçek kılmış şehrin tam kalbinde Pasaportta bunu gerçekleştirmiş.
İşten yorgun argın eve döndüğümde reklamlarda ki gibi evde futbol oynayan bir anne olmak mümkün olmuyor ne yazık ki. O enerjiyi bulmak bir yana evde futbol mu oynanırmış? Peh. Gerçek hayatta olay şöyle gelişiyor: Kapıyı açtığında içeriden cılız ama coşkulu bir ses yükseliyor -anneeeee annedim delmiş ( Duru şimdilik pelte )
Evliliğimin ilk yıllarında düdüklü tencereyle aramız pek bir limoniydi. Ben ondan ölümüne korkar, o, benim onu mahvedeceğimi bildiğinden sesini çıkarmaz, bir kenarda sessizce dururdu. Buradaki yazımdan da bilebilirsiniz. Yıl oldu o korkak acemi kızın üzerinden ne mutfak maceraları geçti. Tek elle çevirir oldu düdüklü tencereyi diye düşünürken, dün yine olan oldu. İşten yorgun gelmiş, mercimek...
Zaman hızla akıyor. Daha dün başını dik tutamayıp sağa sola sallayan minik bebek büyüdü. Kapı gıcırtısı duyduğunda kıçını sallayıp dans eden şirin bir kızcık oluverdi. Bense her öğle arası süt vermek için Karşıyaka’ya gitmeye devam eden anne olarak arz-ı endam ediyorum. Çevremde ki hemen herkes bunun çok da gerekli olmadığı konusunda hemfikir. Bense he deyip...
Emzirme döneminde kuru fasulye, nohut gibi pırtlamaya sebep olan besinlerden çok tüketme dediler. İyi ama dedim bende, bakliyatları önce suda bekletiyor, çıkan sarı suyu atıyor, sonra haşlıyor ve haşlama suyuna gene atıyorum. Yetmiyor haşlanmış fasulyeleri sudan geçirerek üçüncü kez gaz faktörünü ekarte ediyorum. Tamam ama sen genede yeme dediler. Ama dedim yenmez mi bu...
