Kapı kapı gezip, bol bol el öptüğümüz, buna rağmen 5 kuruş harçlık toparlayamadığımız bir bayramı daha geride bıraktık. Ramazanda bir iftardan diğerine sürüklenen tombiş bedenlerimiz, şimdilerde aileden gelecek yemek teklifini bekler oldu 🙂 eskiden evde yemek yapmak benim için zevk iken şimdilerde yük gelmeye başladı. Sahi demiştim bunu değil mi? Yemeklerimi daha da pratikleştirmenin yollarını...
Gecenin saat ikisi ve sizler sıcacık yataklarınızda uyuyorsunuz. Bende uyuyacaktım ama dediğim gibi hava sıcacık. Hava bir nebze olsun serinleyene kadar size kolay ama lezzetli bir mercimek çorbası tarifi vereyim. Böylelikle hem zamanı gebertmiş olurum hemde siteye yazı girmiş. Taşı attım iki kuş inecek mi görelim. Tarifim oldukça kolay ve lezzetli. Kalabalık misafirler için biçilmiş...
Zaten tembeldim şimdi hepten teneke oldum. 2 saatte bir bal yanaklıya tam hizmet götür sonrada kendine vakit ayır birde bloga yazı yaz zor oluyor hakikatten. Ama o kadar tatlı ki mıncık mıncık mıncırasım geliyor, zor tutuyorum kendimi. Doktor bide yüzden öpmek yok dedi ya şeker suratlının bide annemin gözü hep bende. Öpmeyeyim diye nöbet tutuyorlar...
taa 2 hafta önce çiğli Balatçıkta bulunan enginar tarlalarına gitmiştik. Amacımız bu mevsimde! bu sıcaklarda! kafasını bi o yana bi bu yana sallayan tazecik enginarlara sahip olabilmekti. Tabi bizimki boş çaba. Enginarlarımız komutan karşısında selam çakan askerler kadar hareketsizdiler. Bi tanesini o sıcakta 2 gün dışarıda tutayım dedim bu seferde lale gibi boynunu eğdi. Anlayacağınız...
Dün akşam uzun bir aradan sonra annemler bize geldiler. Yemek tam anlamıyla korkunçtu. İş yoğunluğundan kafamı toplayamıyorum. Misal yemekten sonra çayın yanına incirli tart yapmak istedim. Kremasını , hamurunu hazırladım. Pişirdim. Üzerine incirlerini dizdim. Az daha fırına verdim. Sonra içine şeker katmayı tamamen unuttuğumu farkettim 😳 Sanırım bi tarta bundan büyük terbiyesizlik yapılamaz. Üzerine jöle...
