Geçtiğimiz haftalarda Forum Bornova Kipa, anne-çocuk blogger’larını davet ederek oldukça faydalı bir etkinlik düzenledi. Etkinliğin içinde beslenme uzmanı da olacağını duyan ben koşa koşa gittim tabii ki. Malumunuz benim çırpı, yanakları haricinde vücudunun diğer bölgelerine et toplamayı pek sevmiyor. 18. ayında ve sadece 9 kilo 200 gr. Etkinliğe önce yenilenen “bebek ” dünyası reyonlarıyla ilgili...
Balyanak prenses gibi büyümeyecek üzgünüm. Dizleri, top peşinde koşup düştüğünden kabuklarla dolacak. Pembeyi çok sevebilir, prenses kostümü de giymek isteyebilir ama örümcek adamı da sevecek. Makyaj setleri de olacak, mekanik tamir seti de, tütü eteği ve elindeki asasıyla koştururken ev içinde, legolarıyla dev bir kule de yapacak… Çünkü; Kızlara yönelik oyuncaklar genelde kız çocuklarının bilim...
Giyinmiş, süslenmiş akraba ziyaretlerine gitmeden hemen önce yazıyorum bunları. Bal yanak el öpmeyi öğrendi, küçücük çantamızı bayram harçlıklarıyla doldurmaya gidiyoruz. Kendinize çok iyi bakın. Bayramınız kutlu olsun…
İki avuçluk mini minnacık bir bebekken şimdi kocaman oldu Balyanak. Yada bize öyle geliyor olsa gerek , çünkü her gören “ayy! ne minnaaakk”, “kaşık suratlıı” gibi küçümenlik belirten sevgi sözcükleri sarf ediyor. Bizim kız hakikaten pek küçük, zayıf ve oldukça iştahsız ama tüm bu olumsuzluklara rağmen de oldukça sağlıklı ve kımıltılı. Yerinde durmuyor. Annesinin kızı...
Bundan tam bir yıl, beş gün önce, minik bir ziyaretçiyi kabul ettik evimize. bekliyorduk aslında onu, odasını bile hazırlamıştık. Ancak her başlangıç gibi buda biraz çetrefilli oldu. Ziyaretçimiz kalıcıydı ve farklı, anlaşılmaz bir dil kullanıyordu. Ağlamak! önceleri çözmekte zorlansak ta bu dili, sonra gittikçe kolaylaştı.Alıştık belkide bu anlamsız ve sevimli, nedense bazıları için tahammül edilemez dile....
