İzmir tulum loru günlerden bir gün ıspanakla karşılaştı. İkisi de o an birlikteliklerinden mükemmel bir börek çıkartabileceklerini biliyorlardı. Ama ev sahibi garip kız önce ıspanağı rondoda çekerek, sonrada onu bir hamurun içine boca ederek tüm planları değiştirmiş oldu. Peynirde fazla beklemedi poşetinin içinde oda ıspanak kardeşin yanına yollandı kısa süre içinde. gözü yaşaran soğan daha...
Ben daha minicik bir kız çocuğuyken boyum yaklaşık bir buçuk metreye yakınken yani, komşumuz nurgül teyze annemle ona gittiğimizde hastası kaldığımız kekin tarifini yazmıştı, minicik bir kağıt parçasına. O tarif o kadar hoşuma gitmişti ki bir ara sürekli o kekten yapıyor, yiyip yiyip kilo almamanın keyfini çıkarıyordum. Şimdi olsa ohoooo en azından bir kilo ekler...
Ödemişin altın sarısı patatesleri meşhurdur. Kızartırsanız çıtır çıtır olur tadı enfestir. Biz İzmirliler patatesin alasının ödemişten geldiğini biliriz.aldıkmı sorarız pazarcıya bu nerenin patatesi diye. Lays reklamlarındaki şeker suratlı teyze boşuna “yiyin gariii” demiyor yani. Bu pazar sözünü verdiğim gibi geçtim ocağın başına başladım patatesli yumurta yapmaya.Hemde en Ödemişlisinden. Patatesli yumurtanın hasını benim şeker suratlım...
Patates salatasını bilmeyeniniz yoktur. Bu içlerinde en gösterişsiz olanının tarifi. Pek öyle süsü püsü yok kendisinin ama azıcık malzemesiyle tadından söz ettirmeyi başarıyor kerata. Kendisininden gelen yoğun ısrarlar üzerine bu arkadaşımızın tarifinide bu köşeye yazıveriyorum.
zamanında sokakta kaldığım için yaz vaktinde elimde dolaştırdığım sonrada çöpe yollamak zorunda kaldığım çipuraların ardından yas havasını kenara bıraktım…derken ben bu balıkların içini temizliyemiyorum. Böyle buğulu buğulu bakıyorlar ya bana işte bu yüzden kıyamıyorum onlara. Sanki karınlarına bıçak saplasam onları asıl öldüren ben olacakmışım gibi hissediyorum. Çok aptalca değil mi? Daha aptalcası var üstelik...
