Misafire ikram edilebilecek çok fazla şey bilmediğim zamanların birinde. Güzel yüzlü Özlem bana bir tarif gösterdi; irmik tatlısı. Kolay ölçülebilecek, hemen bulunabilecek malzemelerden yapılan bu sütlü tatlıyı çok seferler yemiştim elbette. Ama annem dururken bana yapmak düşmediği için merak edipte sormamıştım nasıl yapıldığını. Dedim ya Özlem bana tarif etti diye. Aslında sırf tarifini vermekle...
Lanet olası pencereleri silip o gerizekalı perdeleri astım. Hala yapmam gereken işler var. Nefret ediyorum temizlik yapmaktan. Cumartesimi bu işe adayıp sonra pelte gibi koltuğa yığılmayı istemezdim oysaki. Herşey yeğenimin hiko abla sizin perdeler ne renk demesiyle başladı. Şimdiyse her taraf klorak, arapsabunu ve yumuşatıcı kokuyor. Neyse ki günümü böylesi gıcık şeylerle sonlandırırken midemi ihmal...
