Yeni yılın ilk pazar kahvaltısının oldukça kokoş olmasını istedim. Şeker suratlımın üzerinde sinekler uçuşurken elime para ve kapının anahtarlarını alarak süpermarkete yollandım. Ah ne iyi dedim sonra yolda. Elimde kimlik namına bişeyde yok. Şimdi şurdan geçen arabanın biri hafiften dokundursa bana, soluğu hastanede alsam, yada dünyayı uzaylılar bassa kimliği yanında olmayanları öldürseler oda olmadı düşsem oramı buramı incitsem sonra ambulansla hastaneye götüreceklerken baksalar kimlik yok ölüp gitsem de beni kimsesizler mezarlığına gömüverseler, yada hiç olmadı yanımdan az evvel geçen polis arabasında ki amcalar tipimi şüpheli bulsalar da beni kodese tıkmaya karar verseler bide üstelik kafamı arabanın tepesine çarpıp hafızamı kaybediversem ne olacak o zaman? Böyle salak sapık şeyler düşünürken acilinden alışverişimi yapıp koşa koşa evcağızıma döndüm. Mis gibi çayımı demleyip yumurtamı haşladım ve şeker suratlımı uyandırdım. Yaşasın hayattayım 🙂 Devamını Oku »

Başucumda Dido Satiriyu’nun “Benden selam söyle Anadoluya” adlı kitabı var. E böyle oluncada beynimin içindeki minik hiko  rum mutfağı nasıldır acep tarzı sorular sormaya başladı. Bir haftadır pek tınlamıyordum fakat bugün iyice zıvanadan çıktı. Bende sırf o sesini kessin diye biraz araştırma yapmaya karar verdim. İşyerimin dehşet hızlı internetinin bu mezeyi bulabilmemdeki katkısı büyük. Farkında olmasa da big bossuma saygılarımı yolluyorum. Papagiannis ismi gene pek afilli geliyor kulağa, hafifsemek çok ayıp olacak ama bildiğimiz yoğurtlu patlıcan salatasının tahinlisi işte. Rum kardeşlerimizle soframızda kardeş olmuş. Baklavaya az biraz tahin ekleyip baklaviannis diyor olabilirler. Ama bizim kadar lezzetine düşkün olmalılar çünkü bu şey enfes. Devamını Oku »

Pazar kahvaltılarını çok seviyorum. Çünkü yaptığım başka bir kahvaltı yok. Hafta içi ve cumartesi, manzara diye her sabah masaüstümdeki o birtürlü değiştirmeye fırsat bulamadığım yemyeşil otlağı, kahvaltı diye gevrek- ayran ikilisini, demlenmiş çay yerine kireç tutmuş kazandaki simsiyah çayı yudumluyorum , keyif diyebildiğim tek şey işyerinde sırtımı koltuğa yaslayıp ellerimi boynumun arkasında kavuşturmak, sabah sporumda nedense servisin peşinden koşmak. Altı yıldır çalışıyorum hala servisi kaçırıyorum yada yetişmek için her sabah koşmak zorunda kalıyorum.İyi de oluyor aslında bu sayede üzerimdeki uyku mahmurluğu kalkmış oluyor. Hafta içinin koşuşturmacasına bir güncük olsun veda edebilme vakti geldiğinde geç kalkıyor ve özentili enfes bir kahvaltı hazırlıyorum. Şeker suratlımda evimizin yakınındaki fırından sıcacık ekmeği alıyor. OHH ! değmeyin keyfime. Devamını Oku »

İşten eve gelir gelmez mutfağa geçip pamuk annemlere götürmek üzere bir cheesecake yaptım. Herşeyiyle  mükemmeldi. Ama gelin görünki fırından çıkarır çıkarmaz kelepçeli kalıbından ayırmadan poşete koyup tıngır mıngır yola çıktığım için buharı üzerini çatlatmış. Hiç sevmediğim şeyde cheesecake üstünün çatlak olması. Oysa dümdüz olması gerekiyor. Yani böyle üzerinde paten kayılabilecek gibi dümdüz olmalı.  Birde en az buzdolabında sekiz saat beklettikten sonra yemeli bu enfes şeyi. Tabi benim tembel bünyemin aklına son anda geldiği için bu pastayı yapmak, biz bir saat kadar bekletip anında hüplettik. Ama herşeye rağmen enfesti. Şeker suratlım ertesi günde pamuk annemlere gittiğimizde, dolapta varsa hala biraz yiyebileceğini söyledi. Ama malesef dibi kurumuştu çoktan. Bu arada tarifte ki gibi bal kullanmak istemezseniz 2/3 su bardağı kadar şeker kullanabilirsiniz. Şimdiden afiyet olsun. Devamını Oku »

İşkembe çorbasının dili olsa da konuşsa. Müdehher ablamın onu ne kadar enfes yaptığından bahsetse ve kimseye bir tabağın yeterli gelmediğinden. Ama konuşamıyor ne yazık ki. Bir gün kendime Müdehher ablam konuşturuyorsa bende bir iki kelime olsun söyletebilirim dedim. Hay demez olaydım! Hemen tarifini aldım çorbanın ve tez zamanda temizlenmiş bir işkembe edindim. işkembenin kokusu , ineğin mutfağıma kaçmış olabileceği fikrini uyandırınca. Bu dedim pis birşey, hemen yıkamam lazım. Önce su ile giriştim işkembeye, etrafı zaten keskin bir inek kokusu sarmış ben yıkasamda bir gıdım azalmıyor, o zaman dedim deterjanla yıkar sonra bir güzel durularım. Bir damlacık döktüğüm bulaşık deterjanı bir köpürüverdi ki sormayın. Bu seferde başladım çamaşır gibi çitilemeye, kokusunu bir kenara bırakın gerçekten kötü ama şu çitileme işini pek sevdim. Bol bol su ile duruladıktan sonra o keskin kokunun hala işkembenin üzerinde durduğunu görünce temizlik işinden vazgeçtim. Artık ekstra temiz olan işkembemi 1 litre kadar suyla düdüklüde haşlamaya koyuldum. Düdüklüde olunca 20 dakika yeter diye düşünüp hala sert olan işkembeleri dilimleyip suyunun tümüyle çorba yaptım. Neyse yarım saat içerisinde hazırlanıp sofraya koyduğum işkembe çorbasının daha ilk yudumunda dört ay veda ettim işkembe çorbası içmeye. Ben artık şeker suratlıma mümkün değil kendi elimden içiremem bu çorbayı.Nerelerde hata yaptım onu Müdehher ablam söyledi. Ben yazayım da. Hiç değilse siz güzel yapın çorbayı.
Devamını Oku »