Kardeşimin kankilerinden Meral’e kapı süsü yapacağıma dair söz vermiştim. 6 gün boyu yoğun olarak çalıştığım için eve gelince keçe dikmeye vakit bulamıyordum. Üstelik daha doğuma iki ay gibi bir süre vardı. Türk dediğin kapıya o yumurtayı bekler. Derken bebecik erkenden gelmeye kalkmasın mı. Anam bende bir telaş. Şükür ki huyumu bilen kardeşim ve annem “dikelim-biçelim”...
Duru’ya oyuncak almıyorum ben. Çevremin aldığı oyuncaklar yetiyor. Koca bir sepet dolusu oyuncağı var zaten. Çoğuyla nedense oynamıyor. Evdeki yastıklar, kırtasiye malzemeleri, benim ya da babasının kıyafetleri, kumaş parçaları, hırdavatlar vb. materyaller daha çok ilgi çekiyor, belki bir iki bez bebeği, pelüş hayvanları, arabası ve anneannesinin aldığı doktor çantası… Kendi oyununu kendi kurup oynuyor. Hafta...
Duru oldukça zayıf ve persentil eğrilerini hep geriden takip eden bir bebek olarak büyüdü. Oysa sağlıklı ve neşeliydi. Doktorumuz zayıflığından öyle şikayetçiydi ki takviye olarak vitasure kullanmamızı istedi. Haftada bir kutu vitasure kullandığımız halde persentil eğrilerinde bir artış olmadı. Boyu uzuyor kilosu çok fazla artmıyor ama bu persentil zamazingosu düşüşe ya da yükselişe de geçmiyordu. Duru’nun zayıflığı...
Biliyorum çok yorgunsun. Evde yıkanıp asılmayı, katlanmayı, ütülenmeyi bekleyen çamaşırların var. Yorgun dönüyorsun işten ve üzerini bile çıkarmadan mutfağa geçiyorsun Yemeği iki günlük yapabilirsen ne ala ertesi gün belki biraz dinlenmiş olursun Balyanak senden hep ilgi beklediği halde anneliği hiç ertelemiyorsun ama erteleme de zaten Evi ertele, şeker suratı ertele, ama onu hiç erteleme hep...
Afilli blogların sayfalarında “basında” kısmı bulunur. Benim basın hikayem arka planda ki simitçi çocuktan öteye geçmediği için şimdilik böyle bir bölüm yok. Ama iki koca kitap için yazı yazmışlığım var. Öhöm de öhöm 🙂 Daha önce ki yazımda paylaştığım kipa anne-bebek blogger buluşmasına ait haberler gazetelerde yerini almış. Paylaşayım da havam olsun dedim 🙂 Dikkat...
