Masamda zırıl zırıl öten telefonların sesine aldırmadan çantamı kaptığım gibi uzaklaşıyorum yorucu işyerimden. Günlerden perşembe ve minik balık 29 haftanın sonlarında. İşyeri servisini beklemek yerine bir an önce kendimi koltuğa gömüp ayaklarımı uzatma isteği duyduğum için dolmuş bekliyorum. Sonunda bir tanesi yanaştı, şu yeni afilli tek koltuklu olanlardan. Lise çıkışına denk gelmiş olmalıyım ki koltuklar...
