Bu böreği patatesli ve peynirli olarak müdehher ablam yaptı. Tüm tarifleri gibi oldukça lezzetli oldu. Mis gibi demli çayın yanında sabah kahvaltısında eşlik etti bize. Zaten bu gidişle blogda ona özel bir yer açmam gerekecek. Müdehher ablamın dehşetengiz tarifleri adı altında olabilir. Bilemiyorum son zamanlarda bende bi meraksızlık bi yeteneksizlik çıktı. Tarife baka baka bile beceremiyorum yemek yapmayı. Bu yüzden attımda tuttu tarifleri de yayınlamıyorum. Biri beni efsunladı heralde. Yada benim yeteneksizliğimi örtbas etme yöntemim

Oldukça kötü kalpli bir pasta var sırada. Öyle kötü kalpli ki kapkara kesilmiş her yeri. Ölümüne çikolatalı. Kreması çikolatalı, keki çikolatalı, üzeri çikolata kaplı. Çikolata, çikolata ve çikolata dolu. Hafif bir pasta olduğunu söylersem yalan söylemiş olurum. Bu tam da bu pastaya göre olur, şeytan pastasına çok büyük bir yalan eşlik etmiş olur. Bu pasta tüy gibi hafif.     😈

kalanı için yarını bekliyciiiz

Doksanlarda bol vurdulu kırdılı  chuck norris’li , jackie chan!li, Brandon lee’li… filmlerin tavan yaptığı yıllarda tv’ döğüş filmi varsa yediğimiz söğüşü bile yarım bırakır izlemeye koyulurduk. Bu filmleri izledikçe de coşar cuçi ile Allah ne verdiyse bir güzel girişir , kaplan pençesinin alasını atar, turna duruşu diye koltuklarda tünerdik. Hey gidi günler be!

Ömer abim bu akıma uyarak eve en yakın karate merkezinde soluklanmış, beyaz pantolonuna rengarenk kuşaklar takmaya başlamıştı. Bu durumdan bizde bolcana nasiplenip uçan tekme, turna vuruşu,kaplan pençesi, döner tekme yedikçe karate eğitimi aldığımızı sanır, büyük usta Ömer abimizin dediği gibi sesimizi çıkarmazdık. Çünkü Ninjalar ağlamazdı.Bu bizim eğitimimiz için şarttı. Çocukluğumu barbie bebeklerle oynamaktan çok ,küçük bir kum torbası olarak geçirmiştim anlayacağınız. Devamını Oku »

tembelliğimin ve beceriksizliğimin tavan yaptığı şu sıralar yeni yazılarda giremez oldum siteye. Tabi yokluğumu farketmiş olmanız imkansız çünkü hepiniz pek bir sessizsiniz. Öyle yorum yok, beğeni yok ohh… misler gibi okuyup geçiyorsunuz. Yok vallaha atar yaptığım yok. Ben asıl fasulyeyi yaktığıma kızıyorum. Sen kalk düdüklü tencerenin o düdüğünü açık unut. Ne olacak başka? suyu buhar olup giderken bi mektup bile bırakmamış. Etraf yangın yeri. Fasulye ağlıyor apla bana ne yaptın diye? Danaya da yazık oldu be. Boş yere ölmüş oldu hayvancık.

Sırf fasulyeyle kalsa iyi yumurta çorbası yapayım dedim. Öyle elim kayınca tüm yumurtalı terbiyeyi, terbiyesizcene döküverdim tencereye. Vay aman karıştırmaya kalmadan çorba kesildi. Öğğk… Görünüşü öyle çirkin ki kesik çorbanın anlatamam. Böyle sünger bobu pantolonsuz çorbanın üzerine rendelemişsin gibi. Yeniden adamakıllı bi şeyler yapmayı becerene dek hoşçakalın.

Aslında kabak yemekten nefret eden biriydim. İlk yazılarımı takip edenler bilir. Ağzıma koymaz, hemen burun çevirir pöff o ne be derdim. Blog yazmaya başlayınca kabağı sevmem gerektiğini öğrendim. Çorbası, böreği, mücveri, mezesi… daha bilimum enfes şekliyle masama buyur etmeyi öğrenince buzdolabımdan eksik etmez oldum. Bu sayede size Egenin bağrından kopup gelmiş enfes bir tarif veriyorum. Kabak sıyırma tarifiyle on günlük tembellik turumada son vermiş bulunuyorum. Tabii biraz sonra dominostan sipariş geçeceğim mangal pizza hariç 🙂

4 yeşil kabak

1 orta boy soğan

2 diş sarımsak

çeyrek limon suyu

1 kahve fincanı kadar pirinç

tuz

isteğe göre dereotu

veee Egenin vazgeçilmezi zeytinyağı

Yapılışını yazmadığımı yeni gelen bir yorum üzerine öğrenmiş bulunmaktayım. Kendimi esefle kınıyorum. Bu yüzden lafı fazlada uzatmadan tarife geçiyorum. Kabakları meyve soyacağıyla sıyırıp duruyoruz.Fotoğraflarından ne hale getirdiğimi görebilirsiniz. kabakların çekirdek kısmına kadar soyma işini devam ettirdikten sonra her etsiz Ege yemeği gibi zeytinyağıyla küp küp doğranmış soğanları buluşturuyoruz. Devamını Oku »