WordPress son sürümünü kullanmakta zorlanıyorum. Bazı yazılarımda ki paragraflar arası anlamsız boşluklar bu yüzden. Çözemedim gitti. Bakalım zaman içinde belki bir anda şappadanak benim köşeli jeton düşer. Ramazan benim için iftar davetlerine icap etmek ve her akşam şeker surat için iftar sofrası kurmak haricinde oldukça sıradan geçiyor. Süt verdiğim için oruç tutamıyorum. Geçen seneden kalma...
Bundan tam bir yıl, beş gün önce, minik bir ziyaretçiyi kabul ettik evimize. bekliyorduk aslında onu, odasını bile hazırlamıştık. Ancak her başlangıç gibi buda biraz çetrefilli oldu. Ziyaretçimiz kalıcıydı ve farklı, anlaşılmaz bir dil kullanıyordu. Ağlamak! önceleri çözmekte zorlansak ta bu dili, sonra gittikçe kolaylaştı.Alıştık belkide bu anlamsız ve sevimli, nedense bazıları için tahammül edilemez dile....
ahaha yine çok uzun zaman olmuş bir şeyler yazmayalı. Bebek, ev, iş arası mekik dokumak beni oldukça yoruyor. hoop diye toparlayarak neler olup bittiğini anlatayım. Biliyorsunuz “İmza Ben ” isimli güzel bir kitapta diğer hemcinslerim gibi benimde mektubum yayınlanmıştı. Kitabın imza günü Mövenpick otelde gerçekleşmiş ve ben bu güne dair ufak notlar paylaşmıştım. Zaman hızlı...
Evimizin dibine konuşlanan süpermarket bizi alabildiğine tembelleştirip, pazarı geçtim manavdan bire soğutmuşken her gün soluğu burada alıyoruz. Çalışan bir annenin evinin tam karşısında süpermarket olması hakikaten enfes bir şey. Koşturarak eve gelme çabaları içerisinde bile olsam hoop 5 dakika içerisinde alacağımı alıp eve yollanabiliyorum. Teşekkürler “bilmem ne” süpermarketleri 🙂 Şeker surat ile aynı işyerinde çalışırken...
Uhuuuvv! ne uzun zaman olmuş bir şeyler çiziktirmeyeli. Geçen haftalarda Mövenpick otelde İmza Ben İzmir Lansmanı yapıldı. Bu güzel anı benimle paylaşması için annemden benimle gelmesini istedim, havalara uçtu. Yıllar önce Resim yarışması için ödül töreni yapıldığında gelmesini istememiştim. Sebebi aptalca ergenlik kaprisleriydi üstelik. Çok aptalmışım çoook. Belki o günlerin telafisi olur...
